Wojewódzki Urząd Pracy
25-561 Kielce, ul. Witosa 86
tel. (41) 364-16-00
fax (41) 364-16-66
e-mail: wup@wup.kielce.pl
header icon bip

Super User

SPÓŁDZIELNIA TO PRZEDE WSZYSTKIM LUDZIE!


Wasza grupa założycielska powinna być aktywna i otwarta na wszelkie informacje i doświadczenia założycieli działających już spółdzielni socjalnych. Istotne jest, aby uwzględnić potencjał i zasoby osób chętnych do założenia spółdzielni, ponieważ można je wykorzystać dla wspólnej korzyści. Również ważne dla przedsięwzięcia jest to, aby osoby zaangażowane w jego tworzenie znały się. Ułatwi to później podejmowanie decyzji, przydzielanie zadań do wykonania czy też określanie strategii funkcjonowania spółdzielni. Spośród założycieli należy wytypować „lidera”, który wykazuje największą determinację w dążeniu do celu.


I.    Spółdzielnię socjalną mogą założyć osoby posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, takie jak:


Najbardziej znanym typem podmiotów ekonomii społecznej, działających w kraju w ramach tzw. nowej ekonomii społecznej są spółdzielnie socjalne. Podmioty te działają na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r.
o spółdzielniach socjalnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1205)
i umożliwiają prowadzenie wspólnego przedsiębiorstwa w oparciu o osobistą pracę członków oraz pracowników spółdzielni socjalnej. Jest to dostosowanie zapisów ustawy do sytuacji, w której większość pracowników nie jest członkami spółdzielni (najczęściej dotyczy to spółdzielni zakładanej przez osoby prawne).

Osobiście

Wojewódzki Urząd Pracy
Centrum Informacji i Planowania Kariery Zawodowej
ul. Witosa  86, parter - pokój  nr 13B
25-561 Kielce

Zobacz na mapie
Dojazd autobusami linii nr:   4, 23, 33, 111 (przystanek: Zagnańska-Witosa).

Telefonicznie

                kierownik Anna Stelmach: 41 36 41 638
                doradcy zawodowi: 41 36 41 610

Mailowo

kierownik  Anna Stelmach:       a.stelmach@wup.kielce.pl

doradcy zawodowi:

Magdalena Gajek:                    m.gajek@wup.kielce.pl
Katarzyna Łazarska:                k.lazarska@wup.kielce.pl
Agnieszka Stokowiec:              a.stokowiec@wup.kielce.pl  
Małgorzata Wirecka-Zemsta    m.wirecka-zemsta@wup.kielce.pl

Podobnie jak w przypadku innych form niepełnosprawności, choroba psychiczna nie musi oznaczać, że osoba nią dotknięta jest całkowicie niezdolna do pracy. Wręcz przeciwnie wielu chorych może dalej wykonywać dotychczasowe obowiązki zawodowe. Tym bardziej, że aktywność zawodowa w przypadku osób z chorobą psychiczną, ma szczególnie duże znaczenie. Przede wszystkim terapeutyczne i rehabilitacyjne, ale także społeczne.

Wiele osób dotkniętych chorobą odczuwa znaczące pogorszenie statusu materialnego, praca staje się wiec koniecznością dla zachowania dotychczasowego poziomu życia. Jednak, najistotniejsze znaczenie pracy to poczucie bycia potrzebnym i wartościowym oraz możliwość podtrzymania kontaktów społecznych. Aktywność zawodowa jest okazją do samorealizacji, chroni przed pustką, znudzeniem i biernością. Przeciwdziała poczuciu bezradności i sprzyja rozwojowi osobistemu. Możliwość powrotu do pracy lub, jeśli to konieczne, podjęcia nowej, poprawia ogólną satysfakcję życiową chorych.

Osoby chore psychicznie zwykle mają orzeczony znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności, a choroba psychiczna najczęściej kwalifikuje się do grupy tzw. schorzeń specjalnych.

Pracownikom niepełnosprawnym przysługują dodatkowe uprawnienia:

  • Czas pracy osoby niepełnosprawnej nie może przekraczać:

    • 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo,
    • a w przypadku osoby niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego
      lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności - 7 godzin na dobę i 35 godzin
      tygodniowo ponadto osoba niepełnosprawna nie może być zatrudniona
      w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych.

  • Wymiar czasu pracy dla osób niepełnosprawnych oraz zakaz zatrudniania w porze nocnej
     i godzinach nadliczbowych nie ma zastosowania w przypadku:

W społeczeństwie funkcjonuje wiele przekonań i opinii na temat osób doświadczających kryzysów zdrowia psychicznego. Niestety, bardzo często są one nieprawdziwe i krzywdzące. Dlaczego, ludzie chorujący na inne przewlekłe choroby np. nowotworowe wywołują w nas współczucie i chęć niesienia pomocy, a osoby z zaburzeniami psychicznymi często traktujemy nie jak chorych - tylko ,,innych” , ,,dziwnych” i ,,gorszych”?

Większość z nas nie wie, na czym naprawdę polegają zaburzenia psychiczne i jak się je leczy. Często też niezrozumiałe zachowania osób chorujących powodują w nas niepokój i lęk.  
Psychiatria zna wiele rodzajów zaburzeń psychicznych i tylko część osób ich doświadczających wymaga leczenia szpitalnego. Problemy ze zdrowiem psychicznym dotykają osób w różnym wieku, różnych profesji i o różnym statusie społecznym. Szacuje się, że w samej tylko Europie niemal co trzeci dorosły doświadcza w ciągu roku przynajmniej jednego rodzaju schorzenia. Według przewidywań Światowej Organizacji Zdrowia, choroby psychiczne do roku 2020 staną się jednym z poważniejszych problemów zdrowotnych występujących w populacji europejskiej, a brak ich rozpoznania wcale nie musi oznaczać zdrowia psychicznego.

Strona 24 z 31

spdhandelzielonaPowrotyohpstrzałka logo